อืม..อ่านะ

ขอหน่อยเหอะ

อืม วันนี้ก้อไปงานรับน้องมา

สนุกสนาน มากมายเหลือกิน

โดนแกล้งหลายอย่างเลย

โดนพี่หลอกเต็มๆด้วยอะ

อืม ตอนเฉลยน้องปลอมอ่านะ

อึ้งไปเลยอะ

หลิง หลิง หรือ ที่จริง คือ พี่กวาง ปี 3(หรือเปล่าไม่แน่ใจ)

หลอกชั้นซะ เละเลย

แบบว่าพี่แกหน้าเด็กมากๆอะ

ก้อเลยเชื่อสนิทใจมาก

พี่แกหน้าเด็กกว่าเด็กปี 1 จริงๆหลายๆคน(รวมถึงเราด้วยหวะ)

แล้วก้ออีกหลายๆคน

รวมถึงไมโล = พี่อาท อันนี้มันรู้อยู่แล้หวะ

แต่ต้องสวมบทละครช่วยโกหกเพื่อนไปอีกทีนึง

555+

อืม แล้วเจอพวกคนหน้าเหมือนหลายคนมาก

คนนึงหน้าเหมือนเด็กที่เล่นวอลเล่ย์ ที่โรงเรียน ไม่ต้องระบุชื่อละกัน เป็นพวกพี่ปลอม มาเป็น้องปลอมอะ

อีกคนนึง หน้าเหมือนไอ้โอ้ อันนี้ ฮา ดี หวะ แต่จำชื่อมันไม่ได้

 

อืม เอาไว้วันหลังมาอัพใหม่ละกัน

ไปละ บายๆ

ปล. เค้าคงไม่ได้เล่นอีกนานอะ

ใครเข้ามาอ่าน เมนต์ให้ด้วยละกันนะคะ

 

 

ตอนนี้ก้อเหลือเวลาอีกแค่ 1 อาทิตย์เองซินะ

เมื่อหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา

นั่งนับเวลาถอยหลัง

จำได้ว่าตอนนั้นเหลือเวลา 1 เดือน

ผ่านไปไม่นานมาถึง ณ วันนี้

เหลือเวลาแค่ 1 อาทิตย์เอง

เร็วมากๆเลยอะ รู้สึกแปลกๆ

แต่สำหรับเรา

มันจะกลายเป็นเหลือไม่ถึง 1 สัปดาห์ อะดิ

วันที่ 27 ไปแรกพบคณะ

แล้วหลังจากนั้นก้ออยู่กรุงเทพยาวถึงวันไปเข้าหอพักเลย

-*-

เห้อ ตอนนี้เลยยุ่งวุ่นวายอยู่กับการจัดของเข้าหอพัก

 

 

อื้ม

มาอ่านเรื่องดีๆมีสาระดีกว่า(สาระตรงไหนฟะ)

วันก่อนนู้นอะ

วันที่ไป unseen salaya ที่ศาลายา

วันที่ 23 พ.ค.

เออ ก้อได้ไปตามปกติ

แต่เป็นวันที่เรารู้สึกดีมากๆเลยอะ

ตอนพักกลางวันเสร็จปุ๊บใช่ปะ

เราก้อไปเข้าฐานต่อ

ฐานนั้นเป็นฐานที่ 4

อืม พี่ฐานอะ เป็นพี่กลุ่ม opencapsule#3 เกือบทุกคนเลย

พี่แกจำเราได้ด้วยอะ amazing มากๆ

แบบว่า เราคิดว่าไม่มีใครจำเราได้ 555+

เพราะว่าเราเป็นพวกเก็บตัวเล็กน้อยถึงปานกลาง

อยากบอกแค่นี้แหละว่า...

รู้สึกดีใจมากอะ ที่พี่แกยังจำเราได้อะ

 

แล้วหลังจากนั้นอีก อันนี้ว่ายิ่งกว่าเรื่องบังเอิญอะ

เมื่อกี้ ยังแบบเด็กเภสัชเจอพี่ที่ค่ายเภสัช

เพราะว่าไปกิจกรรมของคณะเภสัช ใช่ปะ

อันนี้...

ตอนแรกอะ เห็นพี่อุ้มอะเดินมาเข้าห้องน้ำ

ตอนแรกคิดว่าตาฝาด เพราะคิดว่าพี่แก มหาลัยยังไม่เปิด จะมาทำไม

กะว่าจะรอพี่แกออกมาจากห้องน้ำแล้วดูให้ชัดว่าใช่หรือเปล่า

สรุป เห็นอีกทีพี่แกก้อเดินเข้าไปใน cafet ซะเรียบร้อยแล้ว

แล้วหลังจากฐานนั้น เป็นฐานสุดท้ายอะ

พี่กลุ่มก้อพาเดินผ่าน cafet เพื่อจะเดินไปที่ L

เราก้อพยายามมองหาพี่แก..

เกือบไม่เห็นอะ

สุดท้าย ก้อเจอพี่อุ้มจริงๆอะ

เหะๆ ดีใจๆยังได้เจอพี่ค่ายอีก 2 คน ด้วยอะ

คือ พี่ต้น กะ พี่เบิร์ด อะนะ

อืม อันนี้ก้อรู้สึกดีนะ พี่แกยังจำเราได้ด้วย

ขนาดว่าไปค่ายมาก้อตั้งแต่ตอน ม.5 นะเนี่ย

555+

แสดงว่าพี่ๆเราจะต้องความจำดีมากเลยอะ

อิอิ

ไม่มีไรหรอก

จะบอกว่า...

ใครอ่านมาได้ถึงนี่อะ

แสดงว่าความอดทนเป็นเลิศ

อุตส่าอ่านมาได้

ทั้งๆที่มันไม่มีสาระอะไรเลย

อืมๆ ก้อไม่มีไรแล้วอะ

เดี๋ยวก้อต้องไปจัดของต่อ

เพราะว่ายังจัดไม่เสร็จอะ

แล้วก้อ เดี๋ยวกลางคืนจะมาเล่นใหม่

อืม อ่านะ

ฝันสลายอ่า

ตอนแรกคิดว่าจะได้ไปงานรวมพลคนสีน้ำเงิน

สุดท้ายวันนี้ ก้อมานั่งแหง่วอยู่บ้านทั้งวัน

T_T

อยากจะร้องไห้เจงๆ

แล้วรู้สึกว่า วันที่ 22-24

คงจะไม่ได้ไปอีกอะแหละ

รู้สึกไม่ค่อยดีเลย

คุยกะใครๆเค้า

เค้าก้อไปงานกันทั้งงั้นเลย

อิจฉาออยอ่า ออยก้อได้ไป

แล้วก้ออิจฉาเหล่าเพื่อนๆ SC ทั้งหลาย

ที่เค้ามีที่พักให้ด้วยอะ

 

อืม ตอนแรกก้อกะว่าจะชวนเพื่อนนะ

เท่าที่ชวนๆไปอะ

ก้อไม่มีใครไปเลย

คนที่ไปก้อไปพักบ้านญาติ กันหมดเลยอะ

อืม อีกเกือบ 2 อาทิตย์แหนะที่อาจจะไม่ได้ออนเอ็ม

ออนอีกทีก้อคง..หลังวันไปถ่ายรูปที่คณะนั่นแหละ

อ้อไม่ใช่ซิ หลังรวมพลคนสีน้ำเงินนู่นนนน

เห้อ เหงาตายเลย แต่ก้อยังมียังมีโทรศัพท์

แต่ก้ออยู่ดี ตอนนี้คุยโทรศัพท์ไม่ค่อยได้

เนื่องจากเพิ่งไปผ่าฟันคุดมาเมื่อเช้า

ปัจจุบันยังปวดอยู่เลย นิดๆ

ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้เช้าตื่นขึ้นมาจะหายปวด

T_T

อืม ถึง "เพื่อน" คนนั้น อะ

ถ้าแกเข้ามาอ่านแกคงรู้ว่าเค้าเขียนถึงแก

วันนั้น ที่แกถามเค้าว่าไมไม่ไปกินที่บ้านอีสาน

แล้วเค้าตอบแกไปคำตอบนั้น

อืม..เค้าเห็นแกเงียบไป

แล้วเค้ากลับมานั่งคิดอะ

เค้ารู้สึกผิดหวะ

ที่เค้าตอบแกไปอย่างนั้น

ทั้งๆที่มันไม่ใช่เหตุผลจริงๆ

จริงๆแล้วมันมีเหตุผลอื่นอะ ที่เค้าไม่ไป

แต่ว่า เหตุผลนั้นมันอาจจะยิ่งกว่าเหตุผลนี้อีก

มันไร้สาระเอามากๆ

...

อืม แต่เค้าก้อรู้สึกดีนะ

ที่แกยังรู้ว่าเค้าไม่ได้ไปในวันนั้นอะ

เพราะอย่างน้อยเค้าก้อได้รู้ว่า

แกยังไม่ลืมเพื่อนเก่าของแกคนนี้

...

ถึงแม้ว่าแกจะไม่เหมือนเมื่อก่อน

แต่แกก้อยังเป็นเพื่อนที่ดีของเค้าเหมือนเดิมนะ

เค้าไม่รู้ว่าหลังจากวันนั้นที่เค้าคุยกะแก

แกจะยังเห็นเค้าเป็นเพื่อนแกอยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า

เค้าคงไม่กล้าขอให้แกกลับมาเป็นเหมือนเดิม

เพราะมันคงเป็นไปไม่ได้

 

 

 

 

เบื่อ

เซรง

อีกเดือนเดียวเองสินะ

บางทีก้ออยากให้ถึงเร็วๆ

บางทีก้อไม่อยากให้ถึงเวลานั้น

ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ

 

เห้อ อยากมีปาติหาริย์

ให้กรูมีที่ซุกหัวนอน

ตอนวันที่ 20-24 อ่า

จะได้ไปงานที่ศาลายาได้

อยากไปจริงๆนะ

 

 

อืม อีกเรื่องๆ

เซรง ตัวเอง

เวลามีคำถาม

อยากถามอะไรใคร

เวลาจะคุยจริงๆ

แมร่ง..เสือกลืม หมดเลย

แล้วจะทำไงดีละเนี่ย

เบื่อ ตัวเอง

เป็นสมองปลาทอง อีกแว้ว