MieW's profile[^MieW^] ~***Mil2aCle***...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 17

    ...

    อ่านะ
     
    จะสอบอีกแล้วหรอเนี่ย
     
    เร็วจริงๆๆ
     
    ไปอ่านหนังสือได้แล้ววววว
     
     
    -*-
     
    คิดถึงเพื่อนๆน๊า จุ๊บๆๆ
    January 15

    อ่านะ

    อืมๆๆ ตอนนี้ผลสอบ โควต้า ก้ออกมาและ
     
    ออกมาผลสอบข้อเขียน ก้อ ...
     
    น้องโรงเรียนปีนี้เราได้ 5 คนเลยอะ เก่งจาง
     
    อิอิ
     
    แต่ว่า ช้านไม่รู้จักซักคนอะ
     
    แสด แต่เอาเหอะ เด๋วปีหน้า ถ้าน้องเข้ามาเรียนก้อได้รู้จักกันเองแหละ
    December 15

    space กะ hi5

    อืมม
     
    อ่านะ
     
    เมื่อวันก่อนมีคนถามเค้าว่าเดี๋ยวนี้เล่น space บ้างปะเนี่ย
     
    เค้าก้ออึ้งไปสักพักนึง แล้วก้อนึกขึ้นมาได้ว่า ไม่ได้อัพ space มานานเหลือเกิน
     
    ก้อ ไม่มีไรมาก จะสอบแล้ว นั่งเล่นเนตอยู่ได้ ไอ้บ้า
     
     
     
    October 24

    ... อารมณ์กำลังเซงได้ที่ ก้องี๊แหละ ...

    ก้อ ตอนนี้กลับมาถึงบ้านแล้ว

    จริงๆหลายวันแล้วเหอะ

    แต่มัวแต่เล่นเอ็ม อะ

    เลยไม่ได้อัพสเปซเลย

    วันนี้ ว่างๆ ไม่รู้จะคุยอะไร กะ ใคร

    ก้อเลยได้ฤกษ์ มาอัพ สเปซ

    ก่อนอื่น เรื่องนี้สำคัญ

    เมื่อวาน วันเกิด นู๋แป้ง

    happy birthday ด้วยน๊า

     

    เห้อ เข้าเรื่องดีกว่า

    สอบเสร็จแล้ว

    เทอม 1 จบไปแล้ว

    เร็วจังเลย แบบยังไม่ทันตั้งตัว

    เราเดินทางไป 1 ใน 10 ของ ชีวิต มหาลัย แล้ว หรอ เนี่ย

    เครียดต่อ เรื่อง เกรด

    ออกเมื่อไหร่ก้อไม่รู้

    เน่า แหงมๆ

    เอา เหอะ เกิดมาโง่ ก้องี๊ -*-

    เอาไว้ ตั้งใจ เทอมหน้า

    กะตอนเข้าคณะ ปีหน้า

    พูดเหมือนมันง่าย จริงๆ ก้อยาก พอๆ กัน แหละ

    ยังไงๆ ก้อเป็นฐาน อันมั่นคง ให้เพื่อนๆ อยู่ ดี

    ตอนนี้ คง ขอแค่ ไม่ติด f ไม่ติด Pro แล้วก้อ เรียนจบ เป็นพอ

    เพื่อนๆ ม. อื่น เค้า ก้อ เกรด ออกกันแล้ว

    ใครได้เกรดเยอะ ก้อ ยินดีด้วยนะ

    ใครได้ น้อย ก้อ อยากบอกให้รู้ว่า...

    ยังมีเราอีกคน ที่จะเพื่อน แก นะ

    555+

    เอิ๊กๆ

    สอบ เสร็จ ก้อไปเชียงใหม่

    ไปงานเภสัชสัมพันธ์

    เหนื่อยมากๆๆ ถึงมากที่สุด

    แอบน่าเบื่อเล็กน้อย แต่ก้อถือว่า คุ้ม

    ได้เจอเพื่อนๆ ที่แสนน่าร๊ากๆ

    ยกเว้น มู๋มี๋ อะ

    ไมแกไม่ไปวะ

    (เหมือนมันจะเข้ามารับรู้)

    แล้ว ก้อ เกือบ (เน้น ว่า เกือบ)

    ได้เจอ เพื่อนๆ สุดที่ love ทุกๆคน

    แค่พลาด นิดเดียวเอง

    ชั้น กลับจาก มช. วันเสาร์

    พวก แก กลับไปที่ มช. วัน อาทิตย์

    -*-

    เอา เหอะ เด๋ว ปิดเทอมหน้า

    ก่าปีใหม่ (หวังว่าพวกแกจะกลับบ้านกัน)

    น่าจะได้ว่างตรงกัน

    แล้วนัดกิน นัดเที่ยว กันอีก

     

    อืม เมื่อวานก่อนก้อเป็นวันที่ผีเข้าขั้นรุนแรง

    ได้ระบายอะไรที่เก็บไว้

    (เหมือนเด็กเก็บกด แหะ...แต่ไม่ใช่น๊า)

    ให้เพื่อน คนนึงฟัง

    ขอบคุณแกนะ ที่รับฟัง เรื่องของชั้น อะ

    ถ้าแกได้เข้ามาอ่านก้อ

    อยากขอบคุณแก(ขอบคุณจริงๆ)

    แต่คิดว่าแกคงไม่ได้เข้ามาอ่านหรอก

    -*-

    บอกเพื่อ ไรวะ

    ไม่มีไรจะ อัพ แล้ว อะ

    ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ จะทำไรเลย

    เบื่อ เซรง ไปหมดทุกอย่าง

    อยากไปงานหนังสือกะเพื่อน

    ก้อไม่มีคนที่ว่างตรงกัน

    ติดทำค่ายกันหลายคนเลย -*-

    เห้อ แต่ก้อได้ไปเดินมารอบนึงแล้วเหอะ

    ก้อคนเยอะ เหมือนทุกๆปี

    ไปเบียดกะผู้คนมากมาย

    แต่ปีนี้แปลกหวะ

    ได้หนังสือ มาหลายเล่ม เลย

    แต่เป็นหนังสือ อ่านเล่นทั้งนั้นแหละ

    ไม่มีหนังสือเรียนหรอก 555+

     

    ตอนนี้ ก้อนึกไม่ออกแล้วว่าจะอัพอะไร

    แต่อยากบอกไว้ว่า

    ...

    ชั้นคิดถึงแกนะ

    เพื่อนสุด love ทุกๆ คน

    ไอ้นิว ไอ้โหน่ง ไอ้แจง

    แล้วก้อเพื่อนๆ คนอื่นๆ

    ที่ เข้ามาเมนต์ ให้อะ

    นู๋อาร์ม ก่า นู๋ออม ด้วยน๊า

    ตั้งใจอ่านหนังสือ ได้แล้วน๊า

    แล้วเจอกันที่ MU จ้า

    ปล. ตอนนี้ เชียร์ น้องหญิง ก่า น้องโอ๊ต

    สุดใจขาดดิ้น คร้าบ

    เพราะ ไม่รู้ว่า ใครอยากเข้าเรียนที่นี่

    รู้แค่น้อง 2 คนนี้ สู้ๆ นะจ๊ะ

    พี่ๆ รออยู่ๆ 555+

    บายๆ

    ปล.ขอบคุณนะที่เคยเป็นเพื่อนที่ดีดีกับเรา

    ถึงแม้มันจะเป็นเวลาสั้นๆก้อตาม...

     

     

     

    แค่คนอีกคน

    คงหวังสูงเกินไปจะให้เธอให้ความสำคัญ
    ชีวิตชั้นมันเพียงบนดิน
    เพียงสักครั้งสักคราแค่เธอมาทักทายให้ได้ยิน
    มองเธอยิ้มให้กันก็ดีแล้ว

    บอกกับตัวเองให้ฝันแค่พอประมาณ
    แค่ให้พอชื่นใจ บอกเอาไว้ให้ว่าควรพอแค่นี้...
    แค่เป็นอีกคนคนอีกคน คนหนึ่งคน
    คนที่รักเธอไกลๆ คนที่ไร้ตัวตนในสายตา

    แค่คนอีกคนเป็นอีกคน
    คนที่มองอยู่ทางนี้หวังดีต่อเธอเรื่อยมา
    ไม่แคร์ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าความสำคัญ
    คนรอบๆตัวเธอ แต่ละคนเค้าชั่งดูดี
    มีเค้าแล้วที่เธอต้องการ มองแล้วชั้นเข้าใจ
    ได้แค่คอยเฝ้าดูและรับฟัง
    วันไหนที่เทอเจอคนที่รัก

    บอกกับตัวเองให้ฝันแค่พอประมาณ
    แค่ให้พอชื่นใจ บอกเอาไว้ให้ว่าควรพอแค่นี้...

    แค่เป็นอีกคนคนอีกคน คนหนึ่งคน
    คนที่รักเธอไกลๆ คนที่ไร้ตัวตนในสายตา
    แค่คนอีกคนเป็นอีกคน
    คนที่มองอยู่ทางนี้หวังดีต่อเธอเรื่อยมา
    ไม่แคร์ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าความสำคัญ

    แค่เป็นอีกคนคนอีกคน คนหนึ่งคน
    คนที่รักเธอไกลๆ คนที่ไร้ตัวตนในสายตา
    แค่คนอีกคนเป็นอีกคน
    คนที่มองอยู่ทางนี้หวังดีต่อเธอเรื่อยมา
    ไม่แคร์ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าความสำคัญ

     

     

    สักวันฉันจะดีพอ

    อยากดีพอ ให้เธอได้มั่นใจ
    แต่ที่พอมี ก็แค่ทั่วๆ ไป
    ความจริงคือเธอยังลังเล
    ยังไม่เทให้กันหมดหัวใจ
    กังวลว่าเธอจะเจอใคร ที่รักเธอเหมือนกัน
    ฉันก็เลยแค่ขอให้...เธอ

    เธออย่าเพิ่งไปบอกรักใคร
    รอฉันได้หรือไม่ วันที่ฉันจะดีพอ
    อยากจะขอเวลาหน่อย มันคงไม่นานเกินไป

    เธอเป็นคนดี ที่ใครก็ต้องการ
    เธอเป็นคนเดียว ที่ใครก็เฝ้าฝัน
    ยังไงก็ยังจะจริงจัง ก็ขอทำทุกทางสุดหัวใจ
    ทำดีให้เท่าที่คิดไว้ อยากให้เราคู่กัน
    ฉันก็เลยแค่ขอให้...เธอ

    เธออย่าเพิ่งไปบอกรักใคร
    รอฉันได้หรือไม่ วันที่ฉันจะดีพอ
    อยากจะขอเวลาได้ไหม

    เธอก็แค่อยากให้เรารักกัน
    ฉันต้องทำให้ได้ คงมีสักวัน
    แค่อย่าเผลอไปมีใคร ยังไงก็รอกันหน่อย

    ยังไงก็ยังจะยืนยัน อยากให้เราได้คู่กัน ฉันก็เลยจะขอให้เธอ
    (ให้เธอช่วยรอกันหน่อย ให้เธอช่วยรอฉันได้หรือเปล่า)

     

     

    วัน เดือน ปี

    วันจันทร์ฉันคอยอยู่ อังคารก็คอยดู ดูๆว่าเธอเป็นไง
    พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี พฤหัสว่างเปล่า

    ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์ ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง
    ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา สู่วันเก่าๆของเรา

    วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ
    วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง

    อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
    กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

    มกราก็ยาวนาน กุมภาก็เลือนลาง มีนาก็ยังเลื่อนลอย
    เมษาก็ร้อนรน พฤษภาก็ทุกข์ทน มิถุนาว่างเปล่า

    อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
    กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

    อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
    กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

     

     

    แฟนคนอื่น

    ต้องทำเหมือนคนเพิ่งรู้จักกัน
    ไม่หันไปมองเธอบ่อย
    ให้เหมือนคบกันเลื่อนลอย
    ไม่มีใจคิดไปเกินเลย
    ปกปิดหัวใจเอาไว้ใจอยู่เฉย
    ไม่เผยความจริงในใจ
    ก็รู้ว่าเธอรักใคร อึดอัดใจเหลือเกิน

    แอบรักอยู่ในใจ ไม่รู้จะบอกใคร
    ว่าฉันมีใจให้คนมีเจ้าของ . .
    ทำได้แค่เพียงมอง
    ร่ำร้องไปคนเดียวว่ารักเธอ

    ต้องเก็บท่าทีเอาไว้อย่างนั้น
    ก็ฉันรักแฟนคนอื่น
    แอบฝันถึงเธอทุกคืน
    ไม่อาจจะห้ามใจได้เลย
    ปกปิดหัวใจเอาไว้ให้อยู่เฉย
    ไม่เผยความจริงในใจ
    ก็รู้ว่าเธอรักใคร อึดอัดใจเหลือเกิน

    แอบรักอยู่ในใจ ไม่รู้จะบอกใคร
    ว่าฉันมีใจให้คนมีเจ้าของ . .
    ทำได้แค่เพียงมอง
    ร่ำร้องไปคนเดียวว่ารักเธอ

    แอบรักอยู่ในใจ ไม่รู้จะบอกใคร
    ว่าฉันมีใจให้คนมีเจ้าของ . .
    ทำได้แค่เพียงมอง
    ร่ำร้องไปคนเดียวว่า

    แอบรักอยู่ในใจ ไม่รู้จะบอกใคร
    ว่าฉันมีใจให้คนมีเจ้าของ . .
    ทำได้แค่เพียงมอง
    ร่ำร้องไปคนเดียวว่ารักเธอ

     

     

    ต่างใจเดียว

    บอกรัก ทำเป็นไม่รู้ ฉันบอกนก
    เธอบอกว่าไม้ ฉันเลือกซ้าย
    เธอว่าทางขวา ดีกว่าไหม
    บอกร้อน เธอบอกว่าหนาว
    ฉันตื่นสาย เธอให้ตื่นเช้า
    ฉันหยุดแล้ว เธอหละ จะรีบไปไหน

    (รู้อยู่ว่าใจนะใจไม่เคยเหนื่อย ใจนะใจไม่เคยเบื่อกัน)
    (เราบางทีแม้จะต่าง เราจูงมือไม่เคยห่าง เรามีเราแค่เธอกับฉัน)

    ต่างแค่ไหนสองใจก็ อยู่ข้างกัน
    เรายังไปด้วยกัน แม้วันคืนจะหมุนไป
    นานแค่ไหนสองเราก็อยู่ข้างกัน
    เรายังไปด้วยกัน ก็เพราะว่าเรา...ต่างใจเดียว

    ขอบฟ้า เธอว่าขอบน้ำ ฉันชอบสวน
    เธอชอบสยาม ฉันชอบซื้อ เธอบอกไม่ซื้อดีกว่าไหม
    มาช้า เธอก็ไม่ชอบรอ มาแล้วเธอก็ ทำหน้างอ
    อยากซึ้ง เธอกลับไม่ซึ้งเลยนะ

    (รู้อยู่ว่าใจนะใจไม่เคยเหนื่อย ใจนะใจไม่เคยเบื่อกัน)
    (เราบางทีแม้จะต่าง เราจูงมือไม่เคยห่าง เรามีเราแค่เธอกับฉัน)

    ต่างแค่ไหนสองใจก็ อยู่ข้างกัน เ
    รายังไปด้วยกัน แม้วันคืนจะหมุนไป
    นานแค่ไหนสองเราก็อยู่ข้างกัน
    เรายังไปด้วยกัน ถึงแม้ว่าเราต่าง...

    ต่างแค่ไหนสองใจก็ อยู่ข้างกัน
    เรายังไปด้วยกัน แม้วันคืนจะหมุนไป
    นานแค่ไหนสองเราก็อยู่ข้างกัน
    เรายังไปด้วยกัน ก็เพราะว่าเรา...ต่างใจเดียว

     

     

    ใครสักคน

    อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่
    ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ
    ขออธิษฐานต่อดวงดาว ทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย
    และทำให้เราเจอใครซัก...คน

    เหม่อมองความรักที่มันหลุดลอย
    ปล่อยใจดวงน้อยเฝ้าคอยความหวัง
    กี่คนหมื่นล้านที่เดินผ่านไป จะมีใครมั้ยที่ฉันเฝ้ารอ

    อยู่กับความเหงามานาน มันทรมาน
    เหมือนอยู่บนทางแสนไกล
    ก่อนมันจะสายเกินไป ทุกลมหายใจ
    เหมือนอยู่เพื่อรอใครสักคน

    อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่
    ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ
    ขออธิษฐานต่อดวงดาว ทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย
    และทำให้เราเจอใครซัก...คน

    หากในคืนนี้ฉันมองหมู่ดาว ดั่งคนที่เหงาในสายลมหนาว
    อยากจะเจอรักที่มีอยู่จริง อยากสัมผัสรักที่ฉันต้องการ

    อยู่กับความเหงามานาน มันทรมาน
    เหมือนอยู่บนทางแสนไกล
    ก่อนมันจะสายเกินไป ทุกลมหายใจ
    เหมือนอยู่เพื่อรอใครสักคน

    อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่
    ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ
    ขออธิษฐานต่อดวงดาว ทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย
    และทำให้เราเจอใครซัก...คน

    ใครสักคนหนึ่ง เพียงใครสักคนหนึ่ง
    แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น

    September 08

    ไปทำธง

    เหอๆ เมื่อคืนไปทำธงวันมหิดล
    ที่คณะของศิริราชมาเหอะ
    เค้านัด 19.00 น. รถออก...20.30 น.
    แล้วถึงที่คณะ ก้อประมาณ 21.00 น. ได้
    อืมม ตอนแรกก้อไปทำหน้าที่ขีดเส้นผ้าอะ
    ดูเหมือนจะง่ายนะ แต่สำหรับเรา
    ไม่มันยากจังเลยอะ..ก้อครั้งแรกนี่
    ทำตรงนี้เสร็จ ก้อไปตัดผ้าอะ
    ตัดตรงนะ เพราะยังตัดซิกแซก ไม่ได้อะ
    ยังไม่ profess. พออะ
    555+
    ทำไปทำมา ตอนแรกๆ ก้อดีหรอก
    มันยัง active กันอยู่
    พอทำถึงซักเที่ยงคืน
    เริ่มแล้ววุ้ย...เริ่ม ง่วง
    เลยเดินไปเซเว่น กินซะดึกเชียว
    กลับมาทำต่อ ก้อทำๆๆ ต่อไป
    ตอนนี้เริ่มทำอะไรอย่างอื่นต่อและ
    เพราะว่า งานพวกนั้นมันเกินอะ
    คนมันทำกันเยอะ
    ...
    ก้อเลยไปช่วยริมขอบผ้า
    แล้วก้อเสียบก้านธง
    (เค้าเรียกอย่างนี้กันเปล่าหว่า...ไม่แน่ใจ)
    ทำไปได้แปบเดียว
    ก้อ 02.00 และ
    โห โครตๆๆๆๆง่ววง อะ
    เลยไปเซเว่นอีกรอบ
    อยากไปหาไรกิน
    โอๆ อ้วนดิวะ อย่างนี้อะ
    กิน ตลอดเลย
    ไปถึงก้อไปเจอพี่พราว
    พี่เค้ามานั่งอ่านหนังสือกะเพื่อนๆพี่เค้าอะ
    ก้อคุยๆ ไปถึงเรื่องเรียน
    เหอๆ ดูท่าว่าพี่แกจะเรียนหนักมากเลยอะ
    เห้อ..คิดแล้วก้อท้อหวะ
    แต่ก้อต้องทนเนาะ
    เพื่ออนาคตของเราและคนที่บ้าน
    ...สู้โว้ย...
    ตอนนี้เดินทางผ่านมาแล้วมากกว่า 1 ใน 20
    (5 ปี ปีละ 4 ช่วง มิดเทอม 1 ไฟนอล 1 มิดเทอม 2 ไฟนอล 2)
    เหอๆ ตอนนี้ก้อกำลังก้าวเข้าสู่ ช่วงที่ 2 ใน 20
    อืมๆ บ้าไปแล้ว เอาเหอะๆๆ ตอนี้จะตั้งใจให้มากที่สุด
    จะตั้งใจเรียนแล้ว คะแนน มิดเทอมก้ออกมา...อ่านะ
    อย่าพูดเลยหวะ เซรง สุดตีน อะ
    ออกมา 4 ตัว
    อยากบอกว่า...
    อังกริดอะเป็นวิชาที่คะแนนช้านออกมา หรูสุด
    แล้วก้อพูดได้เลยว่า...
    หรูที่สุดในบรรดา 6 ตัว ที่สอบ มิดเทอมไปอะ
    เพราะเหลือ อีก 2 ตัว
    เห็นเด็ก RA มันบอกมาว่า...
    เคมี กะ เลข ออกอาทิตย์ นี้
    อ๊ากกกกก
    เครียดหวะ
    ดันมาประกาศคะแนน ใกล้ๆ ไฟนอลอีก
    -*-
    เศร้าๆๆ อยากร้องไห้
    ...
    โห มาไกลหวะ
    เมื่อกี๊ไปเจอพี่พราว แล้วเลยมาไกลเลย
    นั่นแหละ  คุยกะพี่พราวเสร็จ ก้อกลับไปทำต่อ
    คราววนี้เริ่มตาค้างและ
    หาว อย่างเดียว ไม่ง่วง ไม่หลับ
    แต่ไม่เหมือนไม่รับรู้ สิ่งใด
    อยู่ จนถึงเช้า
    ...
    อยากบอกว่า มันเป็นคืนแรกที่ชั้น overnight ได้สำเร็จ
    555+
    ไม่ได้กิน กาแฟ ด้วยเหอะ
    ไม่รู้เหมือนกันว่า อยู่ได้อย่างไง
    จนถึง 7.00 น. ได้มั๊ง
    ก้ออกจากศิริราชอะ
    นั่งรถของคณะ เค้ามา
    แอร์ เย็นมากอะ
    ไม่อยากให้ถึงศาลายาเลย
    นอนมาบนรถอะ สบายโครตๆ อะ
    พอมาถึงหอ ก้อ... เกือบๆ 07.30 น. อะ
    ขึ้นหอปุ๊บนอนๆๆๆ แล้วก้อนอน
    นอน ขึ้นอืดเลยเหอะ
    จนเมทที่ไปทำธงด้วยกัน เค้ากลับบ้านไปแล้ว
    ชั้นก้อยังคงหลับอยู่อะ ไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆ
    ตื่นมาอีกที ก้อ บ่ายโมง เลย ยังง่วงอยู่
    แต่ก้อต้องฝืนตื่นขึ้นมาอะ
    ไม่งั้นได้กลายเป็น overnight 2 คืยติดแน่นอน
    ไม่มีใครเลยในห้อง เมทไปไหนกันหมดวะ
    คนนึงกลับบ้าน คนนึงไม่เจอตั้งแต่เมื่อวาน
    สงสัยไปอยู่กะเพื่อน มั๊ง
    555+
    ตื่นมาก้อกินๆๆ กิน มาม่า
    เพราะว่า ไมรู้จะไปกินไรกะใคร -*-
    แล้วก้ออาบน้ำ แล้วมาเล่นเนต เนี่ยแหละ
    เห้อๆ เอาไว้ว่า...
    ถ้าอาทิตย์ หน้ามีเพื่อนไปอีกก้อจะไปอะ
    ชอบอะ สนุกดี
    แล้วก้อรู้สึกดีอะที่ได้ทำอะไรดีๆ กะเค้าบ้าง
    อย่างน้อย มันก้อเป็น กิจกรรมส่วนหนึ่งของ
    ...วันมหิดล...
    ไม่ใช่หรอ
    แต่ถ้าไม่มีเพื่อนไป ก้อคงไม่ไปอะ
    เหอๆ วันนี้ก้อมากพอและ
    ช่วงนี้คงไม่มีเวลาอัพแล้วอะ
    ถ้าอัพก้อคงเป็นสเปซ เล็กๆ เนื้อหา สั้นๆอะ
    ค้องเน้นเลยนะว่า...
    ไม่มีเวลา
    ไม่ใช่...ไม่ค่อยมีเวลา อะ
    จะสอบแล้ว -*-
    สอบวันที่ 8 ตุลา มั๊ง
    ถ้าจำไม่ผิด
    สอบเยอะมากมาย อะ
    สอบถึง 16 ตุลา อะ
    สอบเสร็จ ก้อ...
    17 ตุลา ก้อไปเชียงใหม่
    ให้ตาย เหอะ ไม่มีเวลาพักเลยหรอ
    แต่ก้อยังดี อย่างน้อยก้อได้เจอเพื่อนเก่า
    ที่แสนจะน่ารัก ยังไม่รู้เลยว่า มู๋หมี จะไปหรือเปล่าอะ
    โทรไปถามมัน มันก้อไม่รับโทรศัพท์ ชั้น
    -*- เหอๆ จำไว้เลย
    เออ เด๋ว ก้อต้องซ้อม แสตนด์ (หรือเปล่า)
    เริ่มเหนื่อย แต่คงไม่เท่า หลีด หรอก
    วันนั้น ถามใครซักคนที่เป็น หลีดอะ
    มันบอกว่า โครตซวย อะ
    เออ ก้อคงอย่างนั้นแหละ
    สงสารมันเหมือนกันนะ
    เพระว่า ยังไงมันก้อซ้อมหนักกว่าเราอยู่แล้วอะ
    เหอๆ เอาเหอะ
    เด๋ว ก้อผ่านไปแล้ว
    เอาเวลาที่มีอยู่ไปตั้งใจเรียนดีกว่า
    บายๆ จุ๊บๆ คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนนะ
    อยากเจอพวกแกหวะ
    ถึงเค้าได้ไปเชียงใหม่ แต่เค้าไม่ได้เจอพวกแก
    ถึงเค้าอยู่กรุงเทพ แต่เค้าก้อยังไม่ได้เจอพวกแกเหมือนกัน
    เจอแค่เด็ก มธ. บางคน อะ
    คิดถึงแกอะ มาเที่ยวศาลายา กันบ้างดิ
    -*-
    บ้าดีหวะ
    August 29

    สานสายใย

    อืมก้อ...
    ไปงานสานสายใยมา
    สนุกดีๆๆ แหะๆ สนุกมากเลยเหอะ
    คุ้มๆๆๆ ปีหน้าไปใหม่อีกแน่นอน
    อืมม..ไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรดีหวะ
    เอิ๊กๆๆ
    โชคดีมากมายที่ฝนไม่ตก 555+
    ถ้าฝนตกมาคงไม่สนุกอะ
    (จริงๆมันก้อตกเหอะ
    แต่ว่ามันตกตอนอยู่บนรถ
    กะตอนที่เค้าส่งเราถึงหอแล้ว
    เห็นพี่ๆเค้าบอกว่า
    มันตกหนักมากอะตอนถึงคณะ -*-)
     
    ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
     
    อืม แล้วก้อเมื่อวานพี่ปี 5 เข้ามาเลี้ยงที่คาเฟท
    แล้วไปต่อหน้า มอ ไปกินติมกัน
    เหอๆ ไม่น่าเลยตรู ไปสั่ง สตรอ เชอเบท
    เปรี้ยว แมร่ง ชิบเป๋ง
    พูดได้เลยว่า ต่อไปจะไม่กินอีกแล้วไอ้ สตรอเชอเบท ร้านนี้อะ
    ไม่เคยกิน สตรอเชอเบท ที่ไหนเปรี้ยวเท่าของที่นี่มาก่อน
     
    August 19

    -*- เศร้า

    อาาาาาาาา...วันนี้ก้อไปลงประชามติมา
    เห้อ ตอนนี้..นี่เรามีสิทธิไอ้พวกนี้แล้วหรอ
    ไม่อยากคิดเลย
    ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งรู้สึกแก่ขึ้นเรื่อยๆ
    เห้อ อยากกลับไปเป็นเด็กใหม่
    เรียนก้อสบายๆ เรื่อยๆ
    ไม่ต้องเครียด ไม่ต้องมีอะไรๆ มาให้คิดมาก
    ผลสอบออกมาก้อไม่ต้องเรียดมากมาย
    อืมม พรุง่นี้ก้อถึงเวลาต้องกลับไปศาลายาแล้ว
    เบื่อๆๆ ไม่อยากกลับ ไม่อยากเรียน
    ไม่อยากรู้คะแนนสอบ
    อันนี้ประเด็นหลักเลย ที่ทำให้ไม่อยากกลับอะ
    อืมม เมื่อวานก้อเอาของไปเก็บไว้ที่หอแหละ
    พรุ่งนี้ก้อกลับคนเดียว
    -*-
    ไม่มีคนกลับด้วยอ่า
    ช่างเหอะ โตแล้วหนิ อยู่คนเดียวได้แล้ว
    เมื่อวานตอนแรกกะว่าจะเข้าหอเลย
    แต่ก้อต้องเปลี่ยนใจ
    เพราะว่าพอเอาของไปเก็บที่ห้องทั้งซีกที่ชั้นอยู่
    ...
    แมร่ง มีคนอยู่ ห้องเดียวอะ
    ห้องอื่นๆ เค้ายังไม่กลับกัน
    กรุเลยตัดสินใจกลับบ้านแหละ
    แล้ววันจันทร์มาใหม่
    ลงมาแล้ว ฝนแมร่งเสือกตกหนักอีก
    เลยยังกลับไม่ได้
    แม่ให้เดินไปดูจักก้าว่ายังอยู่หรือเปล่า
    .....
    ....
    ...
    ..
    .
    เห้ย หาไม่เจอหวะ ไปไหนวะ
    จักก้ากรุหายหรอ --"
    โอยยยยยย...เครียดโว้ย
    แล้วจะทำยังไงดี
    เดินวนดูหลายรอบมากๆๆๆๆ แล้วนะ
    3 หรือ 4 รอบได้มั๊ง
    ไม่มีแม้แต่วี่แวว
    แล้วอยู่ดีๆก้อนึกถึงตอนที่เอาจักก้ามาจอดได้
    แต่ไม่รู้ว่าใช่ครั้งสุดท้ายก่อนกลับบ้านหรือเปล่า
    จำได้ว่าตอนนั้น จอดไว้ที่หน้าหอ
    (ปกติ จอดไว้ใต้หอทุกครั้ง!!!)
    เลยกางร่มออกไปหาดู
    ฝนก้อตกหนัก พื้นก้อลื่น
    เดินไปเดินมา ซักพัก
    ...
    เห้อ จักก้า กรูนิ
    ทามมายถึงมาจอดไว้ข้างนอกวะ
    ตกใจหมดเลย
    แต่ก้อเอาเหอะ
    สุดท้าย...
    โชคก้อยังเข้าข้างกรู
    ขอให้มันโชคดีอย่างนี้ จนถึงวันประกาศผลสอบเหอะ
    จะดีใจมากๆๆๆ
    ...
    กลับบมาเรื่องเดิมจนได้นะแก...ไอ้หมิว
    ไอ้เรื่องสอบนี่
    เชื่อเหอะ เพื่อนอีกหลายๆคน คงเครียดเหมือนเรา(หรือเปล่า)
    แต่แกจำไว้นะเว้ย
    เพื่อนไม่ทิ้งกัน
    ...ใช่ไหม...
    แต่เค้าว่าคงมีอีกหลายคนที่ ทิ้งเค้าไป ~~~
    เชื่อเค้า แล้วคอยดู
     
    ...
     
    อืม พอเปิดเทอมไปแล้ว
    อาทิตย์หน้าก้อเป็นงานสานสายใย
    ไปจัดที่โคราช
    อิอิ ดูท่าจะสนุกแฮะ
    ถามรุ่นพี่นะ ใครๆเค้าก้อไป
    โอวจอร์จ ยิ่งไปกันเยอะ...ยิ่งอยากไป
    เพราะว่า ยิ่งเยอะ ก้อคงยิ่งสนุก(มั๊ง)
    555+ แล้วมันเกี่ยวกันตรงไหนวะเนี่ย
    มั่วอีกแล้นนนน ~~~
     
    +*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
     
    ปล.อืมบางทีก้อเบื่อๆนะ เลยคิดโปรแกรมไว้ว่าจะไปเที่ยว
    คิดไว้นานและ แต่ว่าสุดท้ายจะได้ไปหรือเปล่า ก้อยังไม่รู้
    1.ไป J..J.   กะใครก้อได้
    ถ้าใครจะไปอ่ามาชวนเค้าก้อได้นะ
    2.ไป ตลาดดอนหวาย   กะเพื่อนๆ 3'1 และ 6'1 ที่เรียนอยู่ทั้ง MU และ TU
    อันนี้บอกวินไปแล้วรอบนึง มันบอกว่า ถ้าปอนกะข้าว ว่างตรงกันเมื่อไหร่มันจะมาที่ MU
    3.ไป DreamWorld   กะเพื่อนๆ 3'1 ที่เรียนอยู่ที่ MU และ CU
    อันนี้นะ...นัดกันมาตั้งแต่ ปิดเทอมแล้วอะ 555+
    ตอนแรกนัดไปเที่ยวทะเล แล้วเปลี่ยนมาเป็น dreamworld แล้วเปลี่ยนกลับไปเป็น ทะเล
    สุดท้าย...มันล่มหมดเลยหวะ
    4.ไป ถ่ายรูป(studio)  กันที่ไหนก้อได้ กะ เพื่อนๆ 3'1 หรือ 6'1 ทั้ง MU CU และ TU
    5.ไปเที่ยวทะเล กะเพื่อนๆ กลุ่มไหนก้อได้ 555+
    6.(อยาก)ไปงานเภสัชสัมพันธ์   ที่ มช. 555+ (เป็นอะไรมากหรือเปล่าเนี่ย)
    อันนี้ตกลงว่าจะได้ไปหรือเปล่ายังไม่รู้อะ
    รุ่นพี่บางคนบอกว่าเราติดสอบอยู่ บางคนบอกว่าเราได้ไปอะ งงจัง -*-
    7.และอื่นๆ อีกมากมาย เอิ๊กๆๆๆ
     
    *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
     
    555+
    จริงๆ มีเรื่องที่อยากระบายอีกตั้งมากมาย
    แต่ว่ามันนึกไม่ออกอะ
    เอาไว้...ถ้านึกออกแล้วจะมาอัพเสปซ ใหม่ละกัน
    อืมๆๆ อีเรื่อง ที่โครตสำคัญ
    ลืมไม่ได้
    คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนนะ
    ทั้งเพื่อนที่โรงเรียน
    เพื่อนที่คณะ
    และเพื่อนที่รู้จักกันนอกจากที่โรงเรียนกะมหาลัยด้วย
    -*-
    August 11

    แนะแนวน้อง

    อืมๆ กลับบ้านมาก้อหลายวันและ
    จริงๆแล้ว กะว่า กลับมาจะไม่อัพสเปซอะเนี่ย
    แต่ว่าวันนี้ ไปแนะแนวน้องที่โรงเรียนมาแหละ
    แอบน่าเบื่อด้วย เบื่อตรงที่ว่า...
    อุตส่าห์ตื่นแต่เช้า ไปโรงเรียนแต่เช้าแต่ให้เข้าหอประชุมแนะแนวตอนบ่าย
    ไอ้บ้าาาาาาา
    อืมม วันนี้ก้อไป เจอเพื่อนๆ ตั้งเยอะแหนะ
    พวกเด็ก มช. กลับมากันเกือบหมดเลย
    บางคนเกือบจำไม่ได้แหนะ
    แต่บางคนจำไม่ได้เลยแหละ ไม่ใช่ว่าเกือบจำไม่ได้
    555+
    อืมๆ คิดถึงพวกแกจังเลย แต่วันนี้ก้ออยู่ด้วยกันทั้งวันแล้ว
    เห้อ ไม่ดีเลย อยากให้เพื่อนห้องเรามีเวลา แล้วกลับมาครบๆ แล้วนัดกันอย่าวันนี้ บ่อยๆ อะ
    แต่คงเป็นไปไม่ได้
    แต่เอาเหอะๆ ยังไงเค้าก้อคิดถึงพวกแกนะ ทุกๆคนเลย ทั้งคนที่มาแล้วก้อไม่มา
    อืมๆๆ อีกเรือ่งแอบดีใจ
    มีเด็กโรงเรียนเราอยากเข้ามาเป็นรุ่นน้องคณะเราด้วยแหละตั้งหลายคน
    ยังไงพี่ก้อรอรับน้องอยู่ที่มหิดลนะจ๊ะ
    ถึงน้องที่ไม่ได้อยากเข้าเภสัช พี่ก้อยินดีรับน้องจังหวัดด้วยกันจ้า
    ไปและ บายๆๆ ไปนอน เด๋ซวันหลังมาอัพใหม่
    July 01

    กีฬาเฟรชชี่

    เย่ๆ หลังจากเวลา 1 เดือนผ่านไป
    ตอนนี้ก้อได้กลับมาบ้านเป็นครั้งแรก อิอิ
    พูดเหมือนพวกเด็กติดบ้าน ยังไงก้อไม่รู้ เนอะ
    555+
    เห้อ อืม คิดถึงเพื่อน ม.ปลาย จัง
    อยู่นี้ รู้สึกเหงาๆอะ
    แบบว่าคนเยอะนะ แต่ว่าไม่ค่อยได้คุยกันซักเท่าไหร่
    แต่เพื่อนที่นี่ ก้อน่าร๊ากๆ ดี กันเกือบทุกคนแหละ
    เหอๆ...
    นึกถึงอาทิตย์แรกที่มาอยู่ที่ มหาลัย อะ
    แบบว่า อยากไปเรียน มช. กะพวกแกเลย
    ขึ้นแสตนด์ ครั้งแรกในชีวิต
    อาทิตย์แรกนี่ น่าเบื่อสุดๆ
    แต่พออาทิตย์ที่ 2 -3 เริ่ม รู้สึกชินและ
    เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ จนวันแข่งจริง
    เหอๆ เกินจะบรรยาย โครตเสียวเลย
    ไม่เคยต้องขึ้นแสตน อะไรอย่างนี้มาก่อน
    แบบว่าคนบางส่วนเค้าก้อมองที่หลีดนะ
    แต่มันก้อมีคนที่มองมาที่แสตนด์ด้วยอะ
    จริงมะ
    แอบเสียเซลล์เลย เพราะรู้ตัวว่า ทำผิดไป สเตปนึง
    เท่าที่รู้ตัวนะ
    แล้วคุยกะพวกรุ่นพี่ที่เค้าดูอยู่ข้างล่างอะ
    เค้าบอกว่าเห็นเราด้วยอะ
    เห้อ ก้อ ดันนั่งซะหน้าสุดอีกอะนะ
    แค่พี่อยู่ข้างล่างเห็น ชั้นก้อแย่แล้ว
    โม PI ไผ่ SI ที่นั่งอยู่แสตนด์ ฝั่งตรงข้าม
    มันก้อเห็นชั้นด้วยอ่า
    เหอๆๆๆ อับอาย อับอาย มากมาย
    แต่ก้อไม่เป็นไร
    ดีใจๆ ที่สุดเลย
    เพราะว่า สุดท้าย คณะ เราก้อได้ที่ 4
    แพ้แค่ 0.6 คะแนนเอง อิอิ
    อืม แล้วหลังจากแข่ง แสตนด์
    อาทิตย์ที่ผ่านมาก้อเป็นอาทิตย์ของกีฬาเฟรชชี่
    555+
    ชั้นได้ลงแข่งกีฬาตั้งหลายอย่าง
    จริงๆ ลงแค่ 2 แหละ
    บาส กะ วอลเล่ย์
    แต่ดวงมันพามาให้ชั้นลงเล่น บอล ด้วยแหะ
    555+
    อย่าพูดถึงผลการแข่งขันเลยอะ
    บอลแพ้นิดหน่อย ไม่มากมายอะ
    แต่ว่าสภาพหลังแข่งนี่เดะ ปวดขา ระบมไป 3 วันเลย
    จริงๆต้องแข่งบาส ก่อนแข่งบอล แต่บาสมันเลื่อนแข่งอะ
    เลยเลื่อนไปแข่งบาสหลังแข่งบอล
    พอไปถึงสนามบาสปุ๊บ ดู pi แข่งกะ si
    เหอๆ pi แพ้อ่า ไม่ยอมๆ
    หลังจากคู่นั้น บาสชาย เราก้อแข่งต่ออะ
    ชนะด้วยๆ อิอิ
    แล้วบาสหญิง ซึ่งจริงๆ ต้องแข่งต่อจากบาสชาย
    เป็นอันต้องเลื่อนออกไปแข่งวันอังคาร
    สรุปวันนั้น ชั้นแต่งตัวไปเพื่อไปแข่งบอล
    เศร้า..
    วันอังคาร ก้อบอกว่าแข่งบาส 18.30
    สรุป เลื่อนไปเลื่อนมารวม 5 รอบ ได้
    ปัญญาอ่อน ชิบอะ
    แต่ผลการแข่งขันก้ออ่านะ
    อย่าพูดถึงอะ ยับเยิน แต่ก้อดีนะ
    อืม ได้รู้จักเพื่อนขึ้นมาอีกหลายคนเลยอะ
    อืม แล้ววันพรึหัด แข่งวอลเล่ย์ อ่า
    ...เกินคำบรรยาย..
    แพ้ๆๆ ยับเยินอีกและ
    อืม เล่นเซตเดียวเองอ่า
    ไม่ทันเหนื่อยเลยอะ ก้อจบเกมส์ แล้ว
    คนละอารมณ์กะวอลเล่ย์ ที่โรงเรียนชายเลย
    นึกถึงตอนอยู่ โรงเรียนชาย อะ
    แข่งวอลเล่ย์ สนุกโครตๆ อะ
    อิอิ
    อืม แล้วแข่งเราเสร็จ ก้อ วอลเล่ย์ชาย คณะเราแข่งต่อ
    ก้ออ่านะ...
    ไม่ขอพูดละกัน
    วอเล่ย์ชายแข่งเสร็จ เพื่อนๆ ก้อกลับกันไปหมดและ
    เหลือ เรา กะ ไอ้จูน 2 คน
    อยู่เพื่อ...
    ดูเพื่อนชั้นแข่งไง
    ฝ้ายกะน้ำ RA
    เหอๆ อันนี้เซรงสุดๆอะ
    ชั้นอุตส่าห์ อยู่รอดู นัง 2 คนนี้ แข่งนะ
    แต่สุดท้าย ได้ดูมันแข่งแค่ 5 ลูกสุดท้ายอะ
    อยากบอกว่า ไม่เอาคนเก่งเล่น แล้วเอาใครเล่นวะ
    รอจะแพ้ แล้วค่อยให้เพื่อนชั้นลง
    เหอะๆ
    เป็นไงหละ ยับเยินพอกัน
    ไม่ไรหรอก สงสารฝ้ายกะวิ มันแหละ
    วิอุตส่าห์ไปซ้อมอะ
    แล้วก้อไม่ได้ลง
    ทั้งๆที่มันเล่นดีกว่าหลายๆคนในทีม
     
    อืมๆ ดึกแล้ว ไปนอนก่อนดีกว่า
    ถ้ามีเวลา วันหลังจะมาอัพใหม่
    เด๋วนี้เนโรคบ้าอัพเสปซ
    ไม่รู้จะไประบายกะใครเลยมาระบายในเสปซ..ซะงั้น
     
    บายๆ คร้าบ คิดถึงเพื่อนน๊า
     
     
    June 08

    ...ไม่มีอะไร...

    อืม มีเวลาว่างเลยมาอัพสเปซเล่น
    ระบายอารมณ์ นิดหน่อย
    โง่ๆๆๆ
    เรียนเคมี ไม่รู้เรื่อง
    ใครๆก้อบอกว่า...
    เคมี อะง่ายสุดแล้ว
    ปี 1 อะ ง่ายสุดแล้ว
    เค้าอะตอนนี้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
    จะอ่านหนังสือ ก้อไม่มีให้อ่าน
    ได้หนังสือวันเฉลยสายรหัส
    ก้อ วันที่ 13 มิถุนา
    ขำโครตอะ
    ได้ข่าวว่าพี่ปี 2 ออกแนว ธรรมะ ธรรมโม
    พี่ปี 3 เป็นคนนำสัน หรืออะไรซักอย่าง
    แล้วพี่ปี 4 เป็น หลีด
    โหเข้ากันได้ดีอะ สายรหัสเรา
    ขอบคุณพี่ๆ ที่ช่วยบอกใบ้ สายรหัส ให้นะคะ
    -*-
    จะยืมหนังสือจากห้องสมุดมาอ่าน
    ก้อต้องรอทำบัตรห้องสมุด
    วันที่ 13 มิถุนา เหมือนกัน
    เศร้า หวะ
    555+ พูดไปงั๊นแหละ ไม่ต้องคิดมากนะ
    เพราะว่าได้หนังสือมาแล้วจะอ่านหรือเปล่าก้อไม่รู้
    อยากเกิดเป็นคนที่เค้ารับผิดชอบตัวเอง
    ได้ดีกว่าที่เราเป็นอยู่ในขณะนี้
    แต่ทำไงได้ ในเมื่อเกิดมาเป็นแบบนี้แล้ว
    ก้อต้องปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้
    แต่สิ่งที่ทำได้ก้อคือ
    ทำตัวเองไม่ให้มันแย่ไปกว่านี้อะ
    คอยบอกกับตัวเองว่าจะตั้งใจเรียน
    หลายต่อหลายครั้งแล้ว
    แต่เมื่อไหร่จะทำได้ก้อไม่รู้
    ตอนนี้ก้อได้แต่คอยให้กำลังใจตัวเองนะ
    ว่าสักวัน...จะต้องทำให้พ่อแม่ ภูมิใจให้ได้
     
    *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
     
    เมื่อวานซ้อมเพลงแสตนด์ ก้ออารมณ์ ไม่ดี
    ทั้งๆที่เมื่อวานอะนะพี่ไม่เคยดุเลย
    ถึงจะดุ ก้อไม่ถึงกับวันอื่นๆ
    ออกจะใจดีกว่า 3 วันที่ผ่านมาซะอีก
    วันนี้ก้อไม่ต้องซ้อม
    ทั้งๆที่คณะอื่นเค้าต้องซ้อมกัน
    พี่ๆ คณะเราน่ารักๆ ใจดีกันทั้งน้าน
    อิอิ
    555+
    ...
    อีกเรื่อง
    เมื่อวานเหมือนกัน
    อารมณ์เสียพอๆกับตอนซ้อมแสตนแหละ
    อาจจะอารมณ์เสียหนักกว่า
    เจอคนๆนึง
    ที่รู้กันนมานานและ
    ประมาณ 2 ปีได้มั๊ง
    มันไม่ทักเราอ่า
    เรายิ้มให้มันแล้ว
    แต่มันทำเหมือนไม่เห็นเราอ่า
    -*-
    เออ สุดท้าย
    เราก้อเลยไม่ทักมันเลย
    แล้วก้อ สำหรับครั้งนี้
    เราจะไม่มีการขอโทดมัน
    เด็ดขาด
    ที่ผ่านมาเวลาเราทะเลาะกะใครเรากอจะขอโทดนะ
    ถ้าเราผิด
    แต่ครั้งนี้เราไม่ผิดอะ
    เราไม่ไปขอโทดมันแน่ๆอะ
    ไม่แคร์โว้ย
    เบื่อแล้วด้วย
     
    ไปและ
    เออ
    ปล.อิจฉาเด็ก มช. อะ
    ไมมันเรียนแค่ครึ่งวันเองอะ
    แถมไม่ต้องมานั่งเรียน ภาษาไทย อย่างเราอีกอะ
    ฮือๆๆ
     
    *+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*
     
    มาอีกรอบกับความเซรง
    วันนี้ไม่ได้เรียนทั้งวันเลยหงะ
    ถ้ารู้งี๊แต่แรกนะ
    ให้แม่มารับแล้วไปข้างนอกดีกว่า
    กลับมาวันอาทิตย์ อะ
    เหอๆ
    อุตส่าห์ อยู่เรียนภาษาอังกริด
    วิชาที่แสนโปรดปราน
    สรุป พอเข้าห้องเรียนปุ๊บ
    อาจารย์บอกว่าใครจะซื้อหนังสือ
    ให้ตามลงไปข้างล่าง
    พอตามลงไปซื้อหนังสือเสร็จ
    อาจารย์บอกให้กลับบ้านได้
    วันนี้ไม่มีเรียน
    -*-
    เซรง เลย
     
    *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
     
    อืม เมื่อกี๊ไปอ่านสเปซคนคนนึงมา
    อ่านแล้วรู้สึกดีอะ
    อยากบอกว่าแอบน้ำซึมเลย
    มันเป็นพวก Foward Mail ธรรมดานี่แหละ
    เหมือนจะเคยได้มาแล้วด้วย
    แล้วก้อเคยส่งต่อไปให้เพื่อนแล้วเหมือนกัน
    แต่พอมาอ่านอีกรอบ ก้อยังรู้สึกดี เหมือนเดิม
    เป็นสเปซที่เค้าเขียนไว้มานานแล้วหละ
    นานมากด้วย มากกว่า 1 ปี ชัวร์อะ
    แต่เราไม่เคยเข้าไปอ่าน
    หรืออ่านมาแล้วแต่จำไม่ได้
    เขียนจนตอนนี้เค้าเลิกอัพสเปซ เค้าไปแล้วหละ
    อืม จริงๆ ก้ออยากให้อัพสเปซต่อไปเรื่อยๆอะ
    จะได้ไปอ่านอีก
    บางทีพวก foward mail มันก้อมีสาระนะ
    แต่บางทีพอเห็นว่าเป็น foward mail
    ก้อไม่อยากอ่านซะงั๊นอะ
    555+
    แต่ถ้าเพื่อนส่งมาเราก้ออ่านหมดนะ
    เพียงแต่ส่งมาได้ 2 เดือน แล้วถึงได้อ่านอะ
    -*-
    ปัญญาอ่อนดีมะ
    อิอิ
    จุ๊บๆ
    ไปแล้วอะ
    คิดถึงเพื่อนๆ สามหนึ่ง หกหนึ่ง ทุกคนนะ
    แล้วเราจะกลับมาพบกันใหม่
    คืดถึงเพื่อนๆ ชาวหอ SCC ทุกคน
    ไม่ได้เจอกันนานแล้วอะ
    ปี 2 อยากไปอยู่ที่ SCC จัง
    ถ้าแม่ให้ไปนะ เพราะว่าไปอยู่ที่นั่น มันกึ่งๆอะ
    จะเดินก้อไกลมาก แต่เดินได้
    น่องปูดแน่อะ 555+
    จะนั่งรถก้อไม่มีรถผ่านหน้าคณะอะ
    ต้องเดินไกลเหมือนกัน
    แต่ถ้าได้เข้าไปอยู่แล้ว
    พี่ๆ ที่หอคงออกไปกันหมดแล้วมั๊งเนี่ย
    แต่ไม่เป็นไร เด๋วก้อมีรุ่นน้อง เพื่อน
    เข้ามาใหม่ ทุกปีอยู่แล้วนี่
    อิอิ
     
    ไปและ กล่าวลาอีกรอบ
    ขอบคุณ สำหรับ ทุกคนที่เข้ามาอ่าน
    และขอบคุณ สำหรับทุก comment นะคะ
    May 27

    วันรับน้อง

    อืม..อ่านะ
    ขอหน่อยเหอะ
    อืม วันนี้ก้อไปงานรับน้องมา
    สนุกสนาน มากมายเหลือกิน
    โดนแกล้งหลายอย่างเลย
    โดนพี่หลอกเต็มๆด้วยอะ
    อืม ตอนเฉลยน้องปลอมอ่านะ
    อึ้งไปเลยอะ
    หลิง หลิง หรือ ที่จริง คือ พี่กวาง ปี 3(หรือเปล่าไม่แน่ใจ)
    หลอกชั้นซะ เละเลย
    แบบว่าพี่แกหน้าเด็กมากๆอะ
    ก้อเลยเชื่อสนิทใจมาก
    พี่แกหน้าเด็กกว่าเด็กปี 1 จริงๆหลายๆคน(รวมถึงเราด้วยหวะ)
    แล้วก้ออีกหลายๆคน
    รวมถึงไมโล = พี่อาท อันนี้มันรู้อยู่แล้หวะ
    แต่ต้องสวมบทละครช่วยโกหกเพื่อนไปอีกทีนึง
    555+
    อืม แล้วเจอพวกคนหน้าเหมือนหลายคนมาก
    คนนึงหน้าเหมือนเด็กที่เล่นวอลเล่ย์ ที่โรงเรียน ไม่ต้องระบุชื่อละกัน เป็นพวกพี่ปลอม มาเป็น้องปลอมอะ
    อีกคนนึง หน้าเหมือนไอ้โอ้ อันนี้ ฮา ดี หวะ แต่จำชื่อมันไม่ได้
     
    อืม เอาไว้วันหลังมาอัพใหม่ละกัน
    ไปละ บายๆ
    ปล. เค้าคงไม่ได้เล่นอีกนานอะ
    ใครเข้ามาอ่าน เมนต์ให้ด้วยละกันนะคะ
     
     
    May 25

    HappY Hour

    ตอนนี้ก้อเหลือเวลาอีกแค่ 1 อาทิตย์เองซินะ
    เมื่อหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
    นั่งนับเวลาถอยหลัง
    จำได้ว่าตอนนั้นเหลือเวลา 1 เดือน
    ผ่านไปไม่นานมาถึง ณ วันนี้
    เหลือเวลาแค่ 1 อาทิตย์เอง
    เร็วมากๆเลยอะ รู้สึกแปลกๆ
    แต่สำหรับเรา
    มันจะกลายเป็นเหลือไม่ถึง 1 สัปดาห์ อะดิ
    วันที่ 27 ไปแรกพบคณะ
    แล้วหลังจากนั้นก้ออยู่กรุงเทพยาวถึงวันไปเข้าหอพักเลย
    -*-
    เห้อ ตอนนี้เลยยุ่งวุ่นวายอยู่กับการจัดของเข้าหอพัก
     
     
    อื้ม
    มาอ่านเรื่องดีๆมีสาระดีกว่า(สาระตรงไหนฟะ)
    วันก่อนนู้นอะ
    วันที่ไป unseen salaya ที่ศาลายา
    วันที่ 23 พ.ค.
    เออ ก้อได้ไปตามปกติ
    แต่เป็นวันที่เรารู้สึกดีมากๆเลยอะ
    ตอนพักกลางวันเสร็จปุ๊บใช่ปะ
    เราก้อไปเข้าฐานต่อ
    ฐานนั้นเป็นฐานที่ 4
    อืม พี่ฐานอะ เป็นพี่กลุ่ม opencapsule#3 เกือบทุกคนเลย
    พี่แกจำเราได้ด้วยอะ amazing มากๆ
    แบบว่า เราคิดว่าไม่มีใครจำเราได้ 555+
    เพราะว่าเราเป็นพวกเก็บตัวเล็กน้อยถึงปานกลาง
    อยากบอกแค่นี้แหละว่า...
    รู้สึกดีใจมากอะ ที่พี่แกยังจำเราได้อะ
     
    แล้วหลังจากนั้นอีก อันนี้ว่ายิ่งกว่าเรื่องบังเอิญอะ
    เมื่อกี้ ยังแบบเด็กเภสัชเจอพี่ที่ค่ายเภสัช
    เพราะว่าไปกิจกรรมของคณะเภสัช ใช่ปะ
    อันนี้...
    ตอนแรกอะ เห็นพี่อุ้มอะเดินมาเข้าห้องน้ำ
    ตอนแรกคิดว่าตาฝาด เพราะคิดว่าพี่แก มหาลัยยังไม่เปิด จะมาทำไม
    กะว่าจะรอพี่แกออกมาจากห้องน้ำแล้วดูให้ชัดว่าใช่หรือเปล่า
    สรุป เห็นอีกทีพี่แกก้อเดินเข้าไปใน cafet ซะเรียบร้อยแล้ว
    แล้วหลังจากฐานนั้น เป็นฐานสุดท้ายอะ
    พี่กลุ่มก้อพาเดินผ่าน cafet เพื่อจะเดินไปที่ L
    เราก้อพยายามมองหาพี่แก..
    เกือบไม่เห็นอะ
    สุดท้าย ก้อเจอพี่อุ้มจริงๆอะ
    เหะๆ ดีใจๆยังได้เจอพี่ค่ายอีก 2 คน ด้วยอะ
    คือ พี่ต้น กะ พี่เบิร์ด อะนะ
    อืม อันนี้ก้อรู้สึกดีนะ พี่แกยังจำเราได้ด้วย
    ขนาดว่าไปค่ายมาก้อตั้งแต่ตอน ม.5 นะเนี่ย
    555+
    แสดงว่าพี่ๆเราจะต้องความจำดีมากเลยอะ
    อิอิ
    ไม่มีไรหรอก
    จะบอกว่า...
    ใครอ่านมาได้ถึงนี่อะ
    แสดงว่าความอดทนเป็นเลิศ
    อุตส่าอ่านมาได้
    ทั้งๆที่มันไม่มีสาระอะไรเลย
    อืมๆ ก้อไม่มีไรแล้วอะ
    เดี๋ยวก้อต้องไปจัดของต่อ
    เพราะว่ายังจัดไม่เสร็จอะ
    แล้วก้อ เดี๋ยวกลางคืนจะมาเล่นใหม่
    May 20

    -*- เศร้าจายจัง

    อืม อ่านะ
    ฝันสลายอ่า
    ตอนแรกคิดว่าจะได้ไปงานรวมพลคนสีน้ำเงิน
    สุดท้ายวันนี้ ก้อมานั่งแหง่วอยู่บ้านทั้งวัน
    T_T
    อยากจะร้องไห้เจงๆ
    แล้วรู้สึกว่า วันที่ 22-24
    คงจะไม่ได้ไปอีกอะแหละ
    รู้สึกไม่ค่อยดีเลย
    คุยกะใครๆเค้า
    เค้าก้อไปงานกันทั้งงั้นเลย
    อิจฉาออยอ่า ออยก้อได้ไป
    แล้วก้ออิจฉาเหล่าเพื่อนๆ SC ทั้งหลาย
    ที่เค้ามีที่พักให้ด้วยอะ
     
    อืม ตอนแรกก้อกะว่าจะชวนเพื่อนนะ
    เท่าที่ชวนๆไปอะ
    ก้อไม่มีใครไปเลย
    คนที่ไปก้อไปพักบ้านญาติ กันหมดเลยอะ
    May 08

    แหง่ว

    อืม อีกเกือบ 2 อาทิตย์แหนะที่อาจจะไม่ได้ออนเอ็ม
    ออนอีกทีก้อคง..หลังวันไปถ่ายรูปที่คณะนั่นแหละ
    อ้อไม่ใช่ซิ หลังรวมพลคนสีน้ำเงินนู่นนนน
    เห้อ เหงาตายเลย แต่ก้อยังมียังมีโทรศัพท์
    แต่ก้ออยู่ดี ตอนนี้คุยโทรศัพท์ไม่ค่อยได้
    เนื่องจากเพิ่งไปผ่าฟันคุดมาเมื่อเช้า
    ปัจจุบันยังปวดอยู่เลย นิดๆ
    ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้เช้าตื่นขึ้นมาจะหายปวด
    T_T

    ขอโทดนะ

    อืม ถึง "เพื่อน" คนนั้น อะ
    ถ้าแกเข้ามาอ่านแกคงรู้ว่าเค้าเขียนถึงแก
    วันนั้น ที่แกถามเค้าว่าไมไม่ไปกินที่บ้านอีสาน
    แล้วเค้าตอบแกไปคำตอบนั้น
    อืม..เค้าเห็นแกเงียบไป
    แล้วเค้ากลับมานั่งคิดอะ
    เค้ารู้สึกผิดหวะ
    ที่เค้าตอบแกไปอย่างนั้น
    ทั้งๆที่มันไม่ใช่เหตุผลจริงๆ
    จริงๆแล้วมันมีเหตุผลอื่นอะ ที่เค้าไม่ไป
    แต่ว่า เหตุผลนั้นมันอาจจะยิ่งกว่าเหตุผลนี้อีก
    มันไร้สาระเอามากๆ
    ...
    อืม แต่เค้าก้อรู้สึกดีนะ
    ที่แกยังรู้ว่าเค้าไม่ได้ไปในวันนั้นอะ
    เพราะอย่างน้อยเค้าก้อได้รู้ว่า
    แกยังไม่ลืมเพื่อนเก่าของแกคนนี้
    ...
    ถึงแม้ว่าแกจะไม่เหมือนเมื่อก่อน
    แต่แกก้อยังเป็นเพื่อนที่ดีของเค้าเหมือนเดิมนะ
    เค้าไม่รู้ว่าหลังจากวันนั้นที่เค้าคุยกะแก
    แกจะยังเห็นเค้าเป็นเพื่อนแกอยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า
    เค้าคงไม่กล้าขอให้แกกลับมาเป็นเหมือนเดิม
    เพราะมันคงเป็นไปไม่ได้
     
    May 06

    i need some more ram

    I need some more RAM
    เช้าลืมตาขึ้นมา ก็นั่งตรงเครื่องเดิม ๆ
    ก็ไม่มีใครมาเติม HardDisk ให้เป็นเครื่องใหม่
    แค่รอเครื่องเปิด อืดจนคลั่งตาย
    หันไปมองปลั๊กไฟจะดึงก็กลัวเครื่องพัง
    **แล้วทำไมเครื่องเราไม่เร็ว...ไม่เห็นทันใจ
        แล้วต้องทนเดียวดาย มีคอมฯ เอาไว้ทำไม
        ไม่ได้ใช้งาน ไม่ทันงานใหม่ ไม่มีกำลังใดที่ไหนเลย
    ***อยากมี RAM อีกซักอัน มาช่วยกัน ให้เครื่องมัน แร้ง แรง
          ปล่อยไว้เดี๋ยวก็พัง จะซื้อเองก็ตังค์ ไม่มี.........
    ****Please I need some more RAM please
               อยากขอเพิ่ม RAM หน่อย please
              ให้น้องใหม่ที่บ้างาน มีคอมใช้งาน มีงานให้ทำ
              Please อยากขอเพิ่ม RAM อีกนี๊ด
              อยากขอเพิ่ม RAM  หน่อย please
              ให้น้องใหม่พวกบ้างาน ใครคือคนที่แคร์ คนที่มี RAM แท้คือใคร
    (ท่อน Rap)
    เครื่องที่ดัง แอ่ แอ๊บ ทุกวันตอนเช้า
    เครื่องที่ Chat เอ็มสาว ติดพันแล้วดับ
    เครื่องที่ Click ไม่ไปเมื่องานต้องซอย ได้หรือเปล่า ได้หรือเปล่า 
           ซ้ำ ** , *** , **** หรือจนกว่าจะได้ Ram ใหม่
     
     
     

    55+อยากให้พี่เหมี่ยวอ่านจังเลย เผื่อจะส่งต่อไปถึงใครบางคน 555+


    May 05

    ...

    เบื่อ
    เซรง
    อีกเดือนเดียวเองสินะ
    บางทีก้ออยากให้ถึงเร็วๆ
    บางทีก้อไม่อยากให้ถึงเวลานั้น
    ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ
     
    เห้อ อยากมีปาติหาริย์
    ให้กรูมีที่ซุกหัวนอน
    ตอนวันที่ 20-24 อ่า
    จะได้ไปงานที่ศาลายาได้
    อยากไปจริงๆนะ
     
     
    อืม อีกเรื่องๆ
    เซรง ตัวเอง
    เวลามีคำถาม
    อยากถามอะไรใคร
    เวลาจะคุยจริงๆ
    แมร่ง..เสือกลืม หมดเลย
    แล้วจะทำไงดีละเนี่ย
    เบื่อ ตัวเอง
    เป็นสมองปลาทอง อีกแว้ว
    April 23

    Tag...สุดท้ายช้านก้อโดน

    เอาหละเริ่มพูดเลยดีกว่าจะได้ไม่ยาวมาก
    ...
    คือว่าเรื่องของเรื่องเมื่อสักช่วงสงกรานต์เข้าไปดูสเปซพี่โอมา
    เห็นว่าพี่โหน่ง Tag พี่โอมา
    พี่โหน่งเขียนไว้ว่า ให้ไปดูที่ Blog พี่โหน่ง
    ก้อจะเข้าใจว่า tag คืออะไร
    เราก้อไปดูที่เสปซพี่โหน่งอะ
    ...
    อ่อ...สุดท้ายก้อเข้าใจแล้วว่า tag คืออะไร
    ...
    ตอนนั้นอะนะ แอบคิดในใจว่า
    คราวนี้ช้านโดนพี่ โอ tag ต่อ แน่เลย
    ..
    แล้วก้อคิดดูอีกทีว่า
    เออะๆ คงไม่โดนหรอก
    พี่โอคง tag เพื่อนเค้ามากกว่า..
    ...
    เหอๆๆ วันนี้ออนเอ็มมา
    เจอพี่โอ พี่แกเลยบอกข่าวดีมาว่า
    พี่ tag หมิว นะ
    T_T
    ไอ้ที่ร้องไห้ นี่ไม่ใช่อะไรหรอก
    นึกไม่ออกว่าจะเอาความลับอะไรมาเผย
    มีหลายเรื่องจัด..555+
    ...
    เฮ้ย ไม่ช่าย
    คือว่ามันนึกไม่ออกอะ
    แต่พอจะนึกออกแล้วว่าใครจะโดน tag บ้าง หุหุ
    เอาเป็นวิธีเล่นก่อนละน๊า
    เผื่อจะไม่เข้าใจกัน
    (ขอ copy ของพี่โหน่งมาละกันไอ้กติกาเนี่ย เพราะว่าอ่านแล้วเข้าใจดี แหะๆ ขอโทษพี่โหน่งนะที่ไม่ได้ขอด้วยตัวเองอะ เพราะว่าไม่เจอพี่โหน่งออนอะ)
     
    ...อธิบายกันก่อนเลยว่าTAGคือการที่คนที่โดนTagมาต้องบอกความลับของตัวเอง5ข้อ
    แล้วก็Tagส่งต่อไปอีก 5 คน แบบนี้อ่ะ ตอนนี้(จริงๆก็นานแล้ว)กำลังPopมากในหมู่ชาวBlog...
     
    .. เหอๆ นึกไม่ออกอะ เด๋ซไปนึกก่อนได้มะ
    แล้ววันหลังมาอัพใหม่นะ พี่โอ
    ขอโทษจริงๆอะคะ ตอนนี้มันนึกอะไรไม่ออกจริงๆ..
     
    ********************************
    วันนี้มาเขียนต่อแหละ
    พอจะนึกออกบ้างว่ามีความลับอะไร
    1.กีฬาที่ชอบเล่นที่สุดอะนะ...
    คงจะเป็นวอลเล่ย์แหละ
    แหะๆ งงละซิว่าไม่ใช่แบดหรอ
    เห็นว่าหมิวชอบเล่นแบดอะ
    ตอบเลยว่า "ไม่ใช่"
    แต่ที่เล่นแบดอะ เพราะมันเล่นง่าย
    อยากเล่นตอนไหนที่ไหนก้อเล่นได้ ถ้าไม่เรื่องมากนะ
    2.สัตว์นำโชคคือ...จิ้งจก
    อันนี้ฮาดีอะ
    มีแต่คนบอกว่าจิ้งจกทักไม่ดี
    แต่ว่ามันทักเราที่ไรเราก้อโชคดีอะ
    ตอน ม.1 ก่อนประกาศผลสอบ โอลิมปิก เข้า ม.1
    มันก้อมาทักเรา แล้วเราก้อติด
    อีกครั้ง ตอนประกาศ ผลสอบ โควต้ามหิดล
    ทั้งข้อเขียนและสัมภาษณ์เลย
    มาทักทั้ง 2 รอบ เลย แล้วเราก้อติดด้วย
    แบบงงๆ อ่า
    อืม อันนี้ก้อคงแล้วแต่คนละมั๊ง
    3.ดาราที่ชอบอะหรอ...
    ตอนนี้สำหรับเราอะ
    ผู้หญิง คงจะเป็น รถเมล์ อะ
    น่ารักดี..เอิ๊กๆ
    ส่วนผู้ชายอะหรอ หลายคนจัดหวะ
    ไม่รู้เหมือนกัล..ก๊ากๆ
    4.เราเป็นเด็กที่ประหลาดเอามากๆ
    เชื่อมะ...ว่าเราเป็นคนไม่อ่านการ์ตูนอะ
    ปกตินะ ไปไหนมาไหน ก้อมีแต่คนอ่านการ์ตูน
    แต่เราไม่อ่านอะ
    แบบว่าเพื่อนเช่ามาจากร้าน ให้เราอ่าน
    เราก้อไม่อ่านอะ
    ถ้าจะอ่าน ก้อมีเรื่องเดียวคือ โคนัน
    อ่านก้อแค่บางตอนด้วย ไม่ได้ติดหรอก
    อ่านก้อแค่ ไม่กี่เล่ม
    5.เรื่องหัวใจ อะหรอ...
    อยากรู้ละซี่
    555+
    ไม่รู้ดิ
    ไม่มีม้าง
    ส่วนใหญ่ก้อเพื่อนๆกัน ทั้งงั้นแหละ
    ไม่เพื่อนก้อต้องเป็นรุ่นพี่หรือ รุ่นน้อง
    ระดับนี้แล้ว
    คนเดียวก้ออยู่ได้
    ก๊ากๆ 555+
     
    อืม ต่อไปจะเป็นการประกาศรายชื่อเหยื่อรายต่อไปอ่านะ
    เราโดนพี่โอ Tag มา
    ต่อจากนี้ก้อเป็นหน้าที่เราที่จะ Tag ต่อไป
    1.นู๋ไอซ์ รุ่นน้องที่รู้จักกันเมื่อปีที่แล้วดูเงียบๆ แต่พูดเก่งมากๆอะ ทำให้เราคลายเหงาได้เลยอะ
    2.นู๋อาร์ม รุ่นน้องที่รู้จักกันเมื่อปีที่แล้วเหมือนกันกะไอซ์ เป็นเด็กเงียบๆนะ แต่ถ้าได้พูดก้อไม่หยุดเหมือนกัน เลยเข้ากันได้อะ
    3.ตี๋ไบรท์ ตอนแรกลังเลว่าจะ Tag มันดีหรือเปล่าไอ้หนุ่มหน้าตี๋ ดีกรีชายสี่บะหมี่เกี๊ยวเนี่ย(55 ล้อเล่นนะจ๊า) เอาเหอะ เพื่อนร่วมรั้วเขียวมะกอก
    4.สาวหน้าหมวยนามว่า...หมวยตระกูลฮั่น ซึ่งเธอก้อคือเจ๊วิหรือที่รู้จักกันในนามเจ๊วีวี่ นี่เอง อยู่กันมา 6 ปีและ แล้วยังต้องเจอหน้ากันอีก 5 ปี เพราะยังต้องเรียนอยู่ใกล้ๆกันอะ เหอ..เบื่ออะ(ล้อเล่นจ้า)
    5.สาวก Y No.2 ต่อไปเธอต้องมาเผยความลับให้ชั้นแล้วแหละ เพราะว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว..แกหนีชั้นไปเชียงใหม่ ไหนบอกว่าจะอยู่มหิดลด้วยกันไง  - -"
     
    555+
    ใครโดนเรา Tag กรุณามาเผยความลับให้เราได้รู้ด้วย
    ไปละ
    บาย
    จุ๊บๆ
     
    April 21

    แปลก..แต่จริง

    55 ที่สุดก้อมาถึงวันนี้...
    วันที่เราน่าจะต้องนั่งร้องไห้เสียใจ...
    แต่ตอนนี้กลับกำลังมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก..
    เอิ๊กๆ งงละซิ ว่าเรื่องอะไร
    ...
    อืม เข้าเรื่องเลยดีกว่า
    จริงๆแล้วนะ
    วันนี้เนี่ย เป็นวันที่ประกาศผลสอบ รับตรง
    เภสัช จุฬา
    คณะ และ มหาลัยในฝันของเรา...ตั้งแต่ ม.4 อะ
    ...
    อย่าเพิ่ง งง
    กำลังคิดกันอยู่ละซิว่า...
    ไหนหมิวบอกว่าอยากเรียน...
    เภสัช มหิดล
    มากกว่า ไง
    ...
    นั่นมันเป็นความคิดตอนหลังหงะ
    อยากบอกให้รู้ว่า...
    แต่ก่อนเลยอะนะ ตอนแรกสุดอะ
    อยากเรียน...
    เภสัช จุฬา
    ต่อมาสัก ตอน ม.4 เทอม 2 แล้วก้อ ม.5 เทอม 1
    อยากเรียน...
    วิศวะ จุฬา
    ...
    แล้วพอหลังจากนั้น
    ที่ได้มาเข้าค่ายเยาวชน ม.มหิดล
    ตอนนั้นแหละ
    เลยอยากเข้ามหิดล มาตลอดจนถึงตอนนี้
    ...
    จริงๆ ก้อมีแอบนอกใจมาบ้างอ่านะ
    เช่นตอน ม.6 ที่เพิ่งผ่านมานี่แหละ
    ยังแอบอยากเข้า...
    วิศวะ จุฬา
    อยู่เลย แหะๆ
     
    แล้วก้อ มีช่วงนึงนะ เคยอยากเข้า..
    บัญชี ธรรมศาสตร์
    ด้วยหละ
    แต่อันนี้ก้อเป็นเวลาไม่นานหรอก
    ก้อเลยไม่ค่อยมีคนรู้อะ
    แบบว่า ให้ไปนั่งเรียนบัญชี
    555+ ขำๆ อะ
    อยากจะบอกว่า ตอนที่เรียน บัญชี ตอน ม.5 นะ
    ไม่เคยทำเองเลย
    ให้เพื่อนช่วย ตลอดอะ
    จนบัดนี้ ยังไม่เข้าใจคำว่า บัญชี เลย...
    ปวดหัว
    แหะๆ กลับเรื่อง
    อืม..ที่ร่ายมานั่นนะ
    ไม่มีอะไร หรอก
    ตอนนี้มันว่างๆอยู่
    ไม่มีไรทำ
    โครตเบื่อเลย
    ใครบอกฟะ ว่าเราสบายแล้ว
    ไม่ต้องมานั่งเครียด
    กับ
    O-net
    A-net
    และ
    Admission
    เครียดพอกันแหละ
    ไม่มีอะไรทำ
    นั่งๆ นอนๆ ไปวันๆ
    จริงๆ เลยก้ออยาก
    ติวเตรียมอ่าน ม.ปลาย
    ไว้เป็นพื้น
    ตอนเรียน มหาลัย นะ
    แต่ว่าน้ำหน้าอย่างเรา
    คงไม่มีทางได้อ่านหรอก
    555+
     
    อืม ขอบคุณ คนที่อ่านจนจบละกันนะ
    ปล. คิดถึง เพื่อนๆ นะ
     
    เออ อีกเรื่องนึง ที่จะทำให้เค้าร้องไห้ในวันนี้...
    คงเป็นเพราะ...
    อยากไปเล่นสงกรานต์ ที่ SCC อะ
    T_T
    แต่ช่างเหอะ เอาไว้เล่นปีอื่นแล้วกัน
    ใครได้ไปเล่นกัน เล่นให้สนุกนะ
    อย่าลืม เล่นเผื่อเค้าด้วยหละ
    555+
     
    อืม ส่วนอาร์ม ออมและไอซ์
    น้องสาวสุด love
    ที่บอกพี่ว่ายังไม่รู้ใจตัวเองว่าอยากเรียนอะไร
    เนี่ยแหละ..คือพี่
    ไม่ต้องกังวลหรอก
    ที่ยังไม่รู้ว่าตัวเอง
    อยาากเรียนอะไร
    สักวันนึง ก้อจะรู้เองแหละ
    ดูอย่างพี่ดิ
    กี่ที่ก้อไม่รู้ว่าจะได้มาลงเอยที่...
     
     เภสัช มหิดล
    MUPY#39
    5003***
     
    อืม อีกเริ่องนึง
    ที่มาลงเอย ได้เรียนต่อที่
    เภสัช มหิดล
    นี้ อ่านะ
    ก้อยังไม่รู้อนาคตเลย
    ว่าจะเป็นยังไง
    ไม่รู้ว่ามันจะใช่ตัวเราเองหรือเปล่า
     
     

    โดนนนนน

    เพลง สิ่งที่ฉันเป็น
     
    เป็นแค่หนึ่งคนนี้
    ที่รู้ดีกับหนทางของใจ
    เป็นแค่หนึ่งคนนี้
    ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร

    อยู่กับความเป็นจริงกับสิ่งที่เป็นไป

    เธอก็หนึ่งคนนั้น
    ที่หวีงดีให้ชั้นเป็นเหมือนใคร
    เธอก็อยู่ตรงนี้
    แต่ว่าเราช่างเหมือนไกลแสนไกล

    ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแจ่จำใจ

    ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกัน จนสุดหนทาง
    จากกันวันนี้เธอคงผิดหวังแต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

    ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแจ่จำใจ

    ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกัน จนสุดหนทาง
    จากกันวันนี้เธอคงผิดหวังแต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

    แล้วจะเข้าใจ
     
     
     
    ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน
    ขอบคุณจริงๆนะ